ගොම්මන

නීල නෙතු නීල නෙතගින් කියූ ආල ආරාධනා තාම මතක නැති වුනත් පෑව ඉඟි සිනා සීත රෑක තනි කමින් සිටිය මා සොයා ආවෙ ඇයිද සොඳුරියේ යන්න මා දමා මා මුවින් කියූ වදන් නෑහුනා වගේ ගියේ ඇයිද මිතුරියේ හීනයක් වගේ පියවි ලොව දු‍ටු ලඳුන් අතර සිටි කිසි කෙනෙක් නෑ සිතේ නුඹ තරම් කවි ලීවෙ මේ තරම් සීත රෑ තම නෑ ඉවර වීලා ලඳේ නිදියන්න තව ගොඩක් එනවාද ආයෙමත්....

සුඳු හිමි ගිය දින ඉඳන් දරුවන් රෑක           ගන්න නොකල දෙයක් නෑ උන් බඩ         පුරවන්න ලොකු පුතු පාසල් යවා උගතෙකු   කරවන්න ඇග මස විකුනුවේ සුඳු රෙදි           මහගන්න පෝදා පන්සලේ බුඳු රුව දැක            ගන්න ආමුත් පැතුවෙ නෑ මන් අම             නිර්වාණ පෝසත් පින්වතුනි නුඹෙ ඇස් යුග       කියන ගෝහොර වදන් සැමදා පුරුදුය         සොඳින සුඳු පිරුවටින් කුණු වහගෙන පෝය      දිනේ කුළු බිරි හා හිඳගෙන වෙහෙර          කොනේ පින්බර මහතුනේ පතනා අම         නිර්වාණේ පැතුවා නොවෙද පෙර දා මා හා         යහනේ

රන් ඔ‍ටුනු දරා රජ වී බරණැසේ රජුන් නුඹ වී දන් පින් බලෙන් අඟ වී රජකම් කරනු සොඳ සේ දන දුකින් හදම උණුවී උන් මුදා දුකින් හැකි සේ සිත් දිනා උන්ගෙ රිසි සේ රජකම් කරනු නිසි සේ සිව් සැටක් ශිල්ප කරලා අඟ වුනා අනුන් පරදා නික්මෙනා දිනේ අද තක්සලා දොරෙන් නුඹ තක්සලා ඇඳුරු වැඳලා යනු මැනේ ගුරුන් රිදවා// බරණැසේ දනන් සිතලා බරණැසේ දනන්  පතලා...

වැස්ස දිය වී ගිය ඇසි පිය බොඳවී ගිය මුදු දෙතොල් පරවී ගිය කොපුල් ඉගිලී ගිය හංසයින් අහෝ මිත්‍රය!!!!! නුඹ, දේවතාවියක් කෙලෙසූ අයුරු......

කඳුළු කඳුළු අපූර්ව නිර්මාණයක් අධික දුකේදී සතුටින් එලියට එන...............

වැඩට ගියා ............ මහ රෑ පුරා නිදි වරමින් ලියු         කවියේ පද ටික එලිවැට පැනල එළි වන     ජාමේ නුඹ ගැන ලියපු පද හන්ගන් හිත  අස්සේ වැඩට ගියා විලි වහගෙන        ලැජ්ජාවේ

කොහොල්ලෑ............... .. මහ ගේ ඉස්සරහ බත් ගහ පෙර       දිනකා ගංගොඬ තුලානෙම බඩගිනි            නිව්වා කොස් ගලවන්න නෝන දන් නැති  හින්දා ගැබ් බර කොස් ගහම ලී සෝමෙට  දුන්නා කොස් ගහ නැතුව මුලු මිදුලම      වේලෙනවා නෝනගෙ රෝස මල් ටික ටික  මැලැවෙනවා කොස් ගහ තිබුනු තැන හිඳගෙන     වළදන්ටා කොස් රස සෝයා මීට් නිතරම  සැකසෙන්නා

පිච්ච මල කමටන් ගන්නේ........... මල් පිඳු පුඳසුනට සොමි සඳ ‍රැස්      වැටිලා පෙන්වා දිලෙයි සුර මල් කෙලියක    සේයා නෙක විද රෝස මල් සුවඳට බය         වීලා මා පිඳු පිච්ච මල ඇත පුදසුනෙ තනි     වීලා පුඳසුනෙ මල් අතර කසු කුසු          නැගුනේ තනි සුඳු පිච්ච මල ගැනමයි        විමසන්නේ සියුමැලි ඇඟිලි තුඩු වල ඇති      පහසින්නේ ගංගොඩ පිච්ච මල් නැතිමලු  සැනසෙන්නේ රාගය කියා ගන්නට අප ගෙන         යන්නේ හද තුල රුහිරු වල පැහැ අප සම  වෙන්නේ මෝඩ පිච්ච මල නැහැ මේ කිසිවක්  දන්නේ කිමඳ තවම අප සමඟින් හිඳ           ඉන්නේ උඬගු රෝස මල කරුණක් නැහැ    දන්නේ තව ටිකකින් පෙති ටික මල හැර     යන්නේ සුදු වත උනා සිවුරක් ගෙන        හඳිමින්නේ පිච්ච මල පුඳසුනෙ කමටන්            ගන්නේ

බේකන් බනිස් අපි කෑවේ කුළුදුල්ලේ අංකොට සුද්දි ගැබ් බර මේ                        වාරේ ලැබුනේ වැස්සියක් ඒකිම                          වාගේ කළු කැත වස්සා ලැබුනු ගිය                       වාරේ නාඹර ගොනෙක් දැන් නහ විදිනා             කාලේ කර ලණුවට මෙල්ලය නැති මේ               කාළේ උඩ පැන තප්පුලා යයි වැස්සියො              පස්සේ නහ විද ගෙජ්ජි දා යන්නට ගැල්                තාලේ කරත්තය කොහෙද?ලඟදිනෙ නගරෙට   වික්කේ ඇතිකර හදන්නට ගොන්නුන්          සොයමින්නේ සුදු ඇඳ ගත්තු මහතෙකු ගම                ඇවිදින්නේ සාදාරණ මුදලකින් කෙලවර              ගනදෙනුවේ ගොන් රජ ...

සිතුවම් විල් දියේ ඇදෙන රූ, හදේ ඇදෙන රූ කෙසේ නගම් සිතුවම් මන් කෙසේ අදිම් සිතුවම් නුඹෙ නීල නුවන් දු‍ටුවෙම් මඳ පවනෙ සැලෙන මල් පොකුරු ලෙසින් නුඹෙ වරළ සැළෙනු දු‍ටුවෙම් මන් කෙසේ නගම් සිතුවම්// නිල් දියේ පිපෙන තඹරූ පර දන නුඹේ කොපුලූ මඳ සුළගෙ ගසා යන වරා රොදක් සේ නුඹේ ගමන දු‍ටුවෙම් මන් කෙසේ නගම් සිතුවම්// කුස රජුන් නොවෙමි ලඳුනේ රන් පබාවතිය කරවූ මන් කෙසේ රජුන් වෙම්දෝ අඳ හේනෙ පැලේ ඉඳිමින්// මහෙෂ් සංඛ වීරසූරිය.. කතෘ අවසරයෙන් තොරව උපුට ගැනීම තහනම්

කරදිය බොන්නට බැරුවා.. පාලු ‍රැයේ මූසල බව උළලේන හඩට මුසු වෙද්දී.... හඳ සාවී ජනෙල් කොනින් ඔච්චම් කෙරුවා නින්ද නැතිව , හීන ඇතුව ඉන්න හිතට රෑ දවාල කොහොම පටන් ගෙන ගෙව්නත් ගානක් නැතුවා දෝර ගලන සිතුවිලි ගඟ නිකන් ඔහේ මහ මුහුඳට මෝය කටෙන් වැටෙනා හැටි, බලන්න බැරුවා... ගිනි අව්වට වේලෙන හිත දිය හෙව්වට පිපාසයට නිල් දිය විල් හිතනු මිසක, කරඳිය කඳ බොන්නට බැරුවා...

රත්තරන් මාළුවා මාළුවෝ !!!!! උජාරුවට උඹ හිතුවට, උඹ gold fish කියලා, උඹ දන්නෙ නෑ.... ඇස් කීයක්, උඹෙන් ආතල් ගන්නවද කියලා....

පිච්ච.... සඳ නෑ පෝදා මගෙ              අහසේ අමාවක අඳුර පිරිලා ඇත හිත් අස්සේ නුඹෙ ඉඟි සිනා මල් ඇසි       දිස්සේ දල්වා නිවයි සිත් එලි කල    පහනේ දිනකර දින නිවා සැතපෙන        කලට නුඹ හා දොඩමළු වන්නට සිතුන     විට වචන වැරදී,ඇඟිලි වෙව්ලා         නිතර නුඹට බැඳි පෙම ,කඳුලු දුන්නා නෙතට.. බුඳුන් වදින්නට සැරසෙන නෙළුම් මල හම්බ වෙයන් නුඹටම නිසි නෙළුම් මල නෙළුම් මලට පෙම් කල ගැට පිච්ච මල මම,තනියම යන්නම් මුණි      වදින්නට

අවිච්චී සීතල දුරුත්තේ ගී කියනා අවිච්චියේ සිසිර අහවරයි ලඟ එන වසන්තයේ..... උඹට උපන් අවිච්චියා සැරින්   සැරේ පියඹයි කාටත් හොරා උඹේ      වටේ නවත්තලා උඹෙ ඔය කවිකාර  විසේ කූඩු උනොත් නරකද මේ වසන්තයේ?

මැණිකෙ ක‍ටුනායක ගාමන්ට්           වල වැඩට ගියපු මයෙ මැණිකෙගෙ හිතා ගන්න බැරි       වෙනසක් මයෙ දෙයියනෙ වෙලා   අනේ! කැකිරි ඉරිඟු තල  මෙනේරි ගොඩ ගැහිලා කුස්සි  පිලේ කැරට් ලීක්ස් අල     පරිප්පු තුන් වේලම ලිපේ      ඉදේ නුඹෙ ලස්සන මල්     චීත්ත ගුලි කර හංගා මුලු       වල මොකද්ද ඔය අරුම   ඇදුම ඇන්දට ඇඟ හොදට  පේන සුවඳ කොකුම් ගෑ          මුහුණේ උදේ හවස හොරෙන්  හොරෙන් උලන අරුම දේ         මොකද්ද ලෙඩෙන්ද උඹ මම   නොදන්න? අයිනායක දෙවි            වැඳලා මැණිකෙගෙ මේ දොස කියලා පතමි පිහිට පෙර        ලෙසටා පඩුරක් දෙවොලේ       බැඳලා

පොෂ්  pandarel.. නිකිණි හුළගේ ඔහේ සැලෙනා වියළි පඬරැල් දමා පස යට නිවා පුහු තෙද... වඩිනු මැන වැසි, හෙණින් කර හැඩ... මතක් කරනට, බිනර එන වග, නිකිණියට පසු......

උත්තරය බුඳු පුඳට වන ලොබ හමුවේ උවැසි සැහැසි කෙකි තුඩු පහරේ ගැලවී වැ‍ටුනු නුඹ අරලිය කැකුලේ..... නාඩා ඉදින් නුඹ වැ‍ටුනේ නුඹෙ වරදින් නම් නොවේ යලි පිපියන් මල් අතරේ උවැසි ඇස් නොපෙනෙන මානේ

වැරදිකරු.. සුදුස්සන් සොයා පෙම් කරන වග බලා හී විද අමුණලා දෙසිත් එක් සිත් කලා කාළය ගලා මල්සරා මහලු වෙලා විදි හී වැරදිලා දනන් වී මුලා මලවි මේ බලා බොහෝ කම්පා වෙලා දුනු හී පසෙක ලා හිදී ඔහේ බලා........

ඇවිදින වාසනාව පාර්ශව 1 ලක්ෂ ගනන් කෝටි ගනන් විස්සට        විකුනාලා සීයෙ කොලෙන් ලාභෙ අරන් හවස ගෙදර යන්නා ......................................................................... පාර්ශව 2 හීන ගොඩක් හිතේ තියන් නවයට ඉද        ගන්නා අදත් නැතේ කමක් නැතේ හෙටත් අරන්    බලනා

සරුංගල් කෝඩුකාරයකුගේ බුරුල් හුය බිද ආ... සරුංගලයක්, පුරුදුකාරයකුට හසුවූ කල, ගමන කෙලවර වන්නේ, කෝඩුකාරයා ආදරයෙන් ඇලවූ, සව් කොල එකක් වත් නැති... ඉර‍ටු,නූල් සැකිල්ලක් ලෙසටය.....

කාලි එයි... ඇදි වතින් මුලු ගතම නොසගවා             පෙන්නලා දිගු නීල වරළ සිද නෙක පාට                     ගල්වලා සොඳ මුහුණ උනා ලා වෙස් මුහුණු             පැළදලා කාලි එයි සොහොනෙ හිද මනු යකුන්       සොයාලා

නු සුදුසු මල් පිරුනු මල් ගව්මෙ නැති උනත් මල් සුවඳ දැනේ මට මල් සුවඳ හැම තැනම හැම විටම ගිනි අව්ව උරුම කල කලු වෙච්ච සුඳු මුහුණ බොඳ කරයි මගෙ සිහින දඟකාර සිතෙ මැවෙන කලු මුහුන සුඳු කරන වියළි තොල් රතු කරන ඇඟිලි තුඩු හැඩ කරන මැජික් නැහැ මට උරුම සිඳාදිය තෑගි කල අරුමෝසමින් හැඩව එන යහලුවන් දු‍ටු කලට නෙත් තෙමෙයි කඳුලු වැද මට සල්ලි ටික දෙන්න ඉර‍ටු ගාන මගෙ අම්මෙ එපා මට සරසවිය එන්නද මම ගෙදර?

නුඹ  ... දිගු වරළ මන බදින මුත් නයන  සනහලා පිපි තිසරු බැදි තපස බිද දමා     සුනුකලා මුතු මුවින් කී කතා ඇසූ සිත්        ‍රැවටිලා නුදු‍ටු නුඹ සොයමි මම දිවා රෑ වෙහෙසිලා

දෝණි... කන්න ගනනක් පුරන්  කුඹුර වෙව්ල වෙව්ලා වැඩ කරලා.... ගත්ත වී බුසල දෙක, තුට්‍ටුවට විකුනලා.. ඒ සල්ලි කෙල්ලට පොතක් ගන්න.... ගෙදරින් එවපු සල්ලි, පස්ස පේන,පෙන්සිල් කට්, ඩෙනිම ගන්න ඇති මදි.. අත් කපපු,පටි තියන ටොප් එක දැන් ගන්නෙ කොහොමද? අනේ තාත්තේ... තවත් පොතක් ගන්න තියනවා... අද හෙටම..

මගේ සමනළී නෙක පාට සමනළ්ලු වසන්තයෙ සැරිසරන අමතකලු සිටි පුවත පෙර දාක පණුවන්ව ත‍ටු ගන්න උන් කෑව ගහේ කොල මතම හිඳ රොන් බොන්නෙ උන් කොහොම හැර දමා පෙර දාව...........