ගොම්මන

නීල නෙතු නීල නෙතගින් කියූ ආල ආරාධනා තාම මතක නැති වුනත් පෑව ඉඟි සිනා සීත රෑක තනි කමින් සිටිය මා සොයා ආවෙ ඇයිද සොඳුරියේ යන්න මා දමා මා මුවින් කියූ වදන් නෑහුනා වගේ ගියේ ඇයිද මිතුරියේ හීනයක් වගේ පියවි ලොව දු‍ටු ලඳුන් අතර සිටි කිසි කෙනෙක් නෑ සිතේ නුඹ තරම් කවි ලීවෙ මේ තරම් සීත රෑ තම නෑ ඉවර වීලා ලඳේ නිදියන්න තව ගොඩක් එනවාද ආයෙමත්....

සුඳු හිමි ගිය දින ඉඳන් දරුවන් රෑක           ගන්න නොකල දෙයක් නෑ උන් බඩ         පුරවන්න ලොකු පුතු පාසල් යවා උගතෙකු   කරවන්න ඇග මස විකුනුවේ සුඳු රෙදි           මහගන්න පෝදා පන්සලේ බුඳු රුව දැක            ගන්න ආමුත් පැතුවෙ නෑ මන් අම             නිර්වාණ පෝසත් පින්වතුනි නුඹෙ ඇස් යුග       කියන ගෝහොර වදන් සැමදා පුරුදුය         සොඳින සුඳු පිරුවටින් කුණු වහගෙන පෝය      දිනේ කුළු බිරි හා හිඳගෙන වෙහෙර          කොනේ පින්බර මහතුනේ පතනා අම         නිර්වාණේ පැතුවා නොවෙද පෙර දා මා හා         යහනේ

රන් ඔ‍ටුනු දරා රජ වී බරණැසේ රජුන් නුඹ වී දන් පින් බලෙන් අඟ වී රජකම් කරනු සොඳ සේ දන දුකින් හදම උණුවී උන් මුදා දුකින් හැකි සේ සිත් දිනා උන්ගෙ රිසි සේ රජකම් කරනු නිසි සේ සිව් සැටක් ශිල්ප කරලා අඟ වුනා අනුන් පරදා නික්මෙනා දිනේ අද තක්සලා දොරෙන් නුඹ තක්සලා ඇඳුරු වැඳලා යනු මැනේ ගුරුන් රිදවා// බරණැසේ දනන් සිතලා බරණැසේ දනන්  පතලා...

වැස්ස දිය වී ගිය ඇසි පිය බොඳවී ගිය මුදු දෙතොල් පරවී ගිය කොපුල් ඉගිලී ගිය හංසයින් අහෝ මිත්‍රය!!!!! නුඹ, දේවතාවියක් කෙලෙසූ අයුරු......